Er zit een kraai op ons nest


Door: Brenda van Veldhuizen
Praktijk de Eik verlies- en rouwbegeleiding in Kampen


Ik was nog maar een klein vogeltje toen op een dag een grote zwarte kraai kwam aangevlogen en zijn grote klauwen plantte op de rand van ons nest. 

De kraai was immens. Groot en imposant. 

Hij had van die kraaloogjes die schoten van links naar rechts. 

Ik voel dat die oogjes naar mij loeren. 

De kraai doet twee kleine hupjes opzij. 

Mijn papavogel maakt zich groot en zorgt ervoor dat de kraai niet bij ons kan komen. 

Mijn mamavogel maakt een hoop herrie om dat zwarte nare beest weg te jagen. 

“Nee, nee, nee,” schreeuwt zij. 

Ik kruip dicht tegen mijn vogelbroertje aan. 

Dan opeens duikt de kraai naar voren met die harde sterke snavel. 

De kraai wil mij pikken en hapt naar mij. 

Net als mijn mamavogel wil ik lawaai maken maar het blijft stil. 

 

De kraai zit nog steeds op de rand van ons nest en lijkt niet van plan te zijn om weg te gaan. 

Hij zit daar maar te loeren, heel rustig. 

Soms slaat hij zijn vleugels uit, een fladderend en dreigend geluid. 

Dan gaat mijn hartje meteen wat sneller kloppen. 

Mijn papavogel en mamavogel houden de kraai steeds goed in de gaten. 

Dat zie ik wel. 

Dit duurt zo wel 100 dagen en dan opeens is de kraai weg en vliegt mijn vogelbroertje mee. 

 

Wat blijft is het gevoel dat de kraai altijd op de loer ligt, ergens. 

Wat blijft is de innerlijke schreeuw van mijn mamavogel in mij: “nee, nee, nee.”. 

 

Ondertussen is het lente, zomer, herfst en winter geweest. 

En zo klein als ik was, ik ben nu groot. 

Bijna net zo groot als een kraai. 

Ik denk dat als de kraai terugkomt, ik mij net iets groter maak zodat hij niet naar mij durft te pikken. 

Als de kraai terugkomt dan kijk ik hem aan en roep: “nee, nee, nee”. 

 

Want vogeltjes hoeven niet vast in hun nest te zitten. 

Vogeltjes groeien en vliegen en dansen en zingen. 

Van ‘morgens vroeg tot ’s avonds laat en zijn vrij! 

Soms keert het vogeltje terug naar het nest waar het warm is en dan vliegt zij ook weer weg. 

Op reis…. 

0